**************
என் தொட்டில் தோட்டத்தில்
மலர்ந்த தங்க ரோஜா – நீ
என் கருவறை வானத்தின்
வைகறை நீ!
‘தாய்மை’ எனும் பட்டம் தந்த
பண்டிதன் நீ !
உன் செல்லச் சிணுங்கல்கள்
எனக்கு ‘சங்கீதம்’ ஆகும்
கள்ளமின்றி நீ பேசும் உன்
மழலை மொழி கேட்க என்
மனம் யாசிக்கும்!
உன் பட்டுப் பாதம் தடம்
பதிக்கும் இடமெல்லாம் என்
இதயம் அதை தாங்கும்!
என் கருங் கோடையில் என் மனதை
இளைப்பாற்ற வந்த கார்முகில் நீ!
உன் மாயச் சிரிப்பால்!என்
மன வலிப் போக்கி
மன வலிமை உண்டாக்கும்
மாயக் கண்ணன் – நீ!

என் தொட்டில் தோட்டத்தில்
மலர்ந்த தங்க ரோஜா – நீ
என் கருவறை வானத்தின்
வைகறை நீ!
‘தாய்மை’ எனும் பட்டம் தந்த
பண்டிதன் நீ !
உன் செல்லச் சிணுங்கல்கள்
எனக்கு ‘சங்கீதம்’ ஆகும்
கள்ளமின்றி நீ பேசும் உன்
மழலை மொழி கேட்க என்
மனம் யாசிக்கும்!
உன் பட்டுப் பாதம் தடம்
பதிக்கும் இடமெல்லாம் என்
இதயம் அதை தாங்கும்!
என் கருங் கோடையில் என் மனதை
இளைப்பாற்ற வந்த கார்முகில் நீ!
உன் மாயச் சிரிப்பால்!என்
மன வலிப் போக்கி
மன வலிமை உண்டாக்கும்
மாயக் கண்ணன் – நீ!

மாயோன் சூதில்
மகுடம் சூடிய
தர்மத்தின் வெற்றியே
மண்ணில் மலர்ந்தது
முத்தாய்ப்பாய்….
மகிழ்வை கூட்டிடும்
மத்தாப்பூ தீபாவளியாய்!

கெடு விதி நெருங்க,
கொடு வரமென
சூரன் கைகள் குவிக்க
குவிந்தது வரம்
குளிர்ந்து மனம்
அதுவே இத் தினம்!
மன இருட்டைப் புரட்டி
நல் வெளிச்சம் காணும்
தீப ஒளித் திருநாள்!

வான வீதிகளில்
வண்ண கோலங்களாய்
வேடிக்கை வெடிகள்
மின்னி நிரம்ப….
தீப ஒளிதனிலே
தீமை இருள் விலக…
தித்திக்கும் இனிப்புடனும்
திகட்டாத களிப்புடனும்
சுற்றம் கூடி
திளைத்து
தர்மம் அதன்
தடம் பற்றி
அதர்மம் அதன்
அழிவை கொண்டாடும்
அழியா திருநாள்
தீமையின் வழியடைத்த
தீபாவளி பெருநாள்!.

இந்நாளில்
ஆனந்தம் பெருகி
அன்பால் உருகி
நல்லதை இணைத்து
தீயதை கழித்து
அறம் மதித்து
ஆணவம் மிதித்து
உள்ளத் தூய்மையுடன்
உற்றாருக்கும்
உறவினருக்கும்
உரக்கச் சொல்வோம்……

தீபாவளி நல்வாழ்த்துக்கள்!

-ஷனவ் குணசேகரன்

மண்ணிலோர்
வியத்தகு சொர்க்கம்!
விண்ணிலே இல்லா
விசித்திர கூடமாய்,
விந்தைப் பொழுதுகள்
பல விழுதெனத் தாங்கி
அகன்று தெறித்து
ஆழ்மனம் நனைத்து
அழியாத் தடமென
நினைவுகள் புதைத்து
உயிர்த்தெழுகின்றது
உயிர் நீத்த பின்
உலவிடும் சொர்க்கமாய்
கண் முன்!

மழலை குரலில்
அழுகையை தொடங்கி
தாய்பாலில்
சப்தமும் அடங்கி
உறக்கம் மிகவே
உழன்ற பொழுதுகளும்….

அன்னையின் அன்பே
அமுதமாய்
தந்தையின் சொல்லே
வழித் துணையாய்
ஆசான் அறிவே
அறநெறியாய்
தோழமைத் தோள்களே
ஊன்றுகோலாய்
வாழ்வில் நின்று
வாகை கொண்டதும்

இம் மண்ணில்……

மின்னி மறைந்திடும்
வெளிச்சக் கீற்றில்
கிழிந்திடும்
சூன்ய இரவின்
கருந்திரை போல
என் தனிமைத் துயரின்
வடுக்கள் களைய
தடந்தோள் பற்றி
மனையாள் உடன் வர
அவள் மென்விரல் பற்றி
மழலைகள் பின் வர
என் வம்சம் தாங்கும்
தொட்டிலாய், கட்டிலாய்
மாறி மாறி சுமந்தது……
நான் வாழும் மண்,
இல்லை இல்லை
நான் வாழும் சொர்க்கபூமி
என் சொந்த ஊர்!
இதுவே என் சொர்க்கம்!
இதுவே தாய் மடி!

உவகையுடன் கழித்த
அத்தனை நாளும்
உயிர்ப்புடன் சுமந்த
அத்தனை நினைவும்
தந்தது இம் மண்!

மண்ணின் பெருமை
மனிதருள் உண்டு
ஆம்! அது உண்மை தான்,
என்னில் பெருமை
எந்தன் ஊரே!
என் முளைத்தலும் அதிலே
மண் மூடலும் அதிலே!

ஷனவ் குணசேகரன்

ஓடையில் விழுந்து
நீர்க்கோடுகளில் நகர்ந்து
கனவினில் நுழைந்து
கருத்தினில் வழிந்து
கவிதையில் படர்ந்து
ஐ என விளைவதை
வாடிக்கையாய் கொண்டிருந்த அவள்

உலகத்தின் முழு நயனம்
தன்மீது படர்ந்திருந்த ஒரு இரவில்
விழுவதும் நகர்வதும் படர்வதும்
சலித்த பொழுதினில்
அனலாய் அடர் சிவப்பாய்
கடல் அலைகளை சீண்டி
மேல் எழுப்பி விளையாடினாள்

அவளின் பேராற்றல் கண்டு
அன்று பிரம்மித்தது உலகம்
அழகின் உருவும் நானே
வல்லமையின் கருவும் தானே
என்றுணர்த்திய களிப்பில்
அனல் தனிய சந்தனமர வனம் புகுந்து
குளிர்ந்து வெளியேறினாள்
சந்தன நிலவாய்!

மண்ணிலோர்
வியத்தகு சொர்க்கம்!
விண்ணிலே இல்லா
விசித்திர கூடமாய்,
விந்தைப் பொழுதுகள்
பல விழுதெனத் தாங்கி
அகன்று தெறித்து
ஆழ்மனம் நனைத்து
அழியாத் தடமென
நினைவுகள் புதைத்து
உயிர்த்தெழுகின்றது
உயிர் நீத்த பின்
உலவிடும் சொர்க்கமாய்
கண் முன்!

மழலை குரலில்
அழுகையை தொடங்கி
தாய்பாலில்
சப்தமும் அடங்கி
உறக்கம் மிகவே
உழன்ற பொழுதுகளும்….

அன்னையின் அன்பே
அமுதமாய்
தந்தையின் சொல்லே
வழித் துணையாய்
ஆசான் அறிவே
அறநெறியாய்
தோழமைத் தோள்களே
ஊன்றுகோலாய்
வாழ்வில் நின்று
வாகை கொண்டதும்
இம் மண்ணில்……

மின்னி மறைந்திடும்
வெளிச்சக் கீற்றில்
கிழிந்திடும்
சூன்ய இரவின்
கருந்திரை போல
என் தனிமைத் துயரின்
வடுக்கள் களைய
தடந்தோள் பற்றி
மனையாள் உடன் வர
அவள் மென்விரல் பற்றி
மழலைகள் பின் வர
என் வம்சம் தாங்கும்
தொட்டிலாய்,கட்டிலாய்
மாறி மாறி சுமந்தது……
நான் வாழும் மண்,
இல்லை இல்லை
நான் வாழும் சொர்க்கபூமி
என் சொந்த ஊர்!
இதுவே என் சொர்க்கம்!
இதுவே தாய் மடி!

உவகையுடன் கழித்த
அத்தனை நாளும்
உயிர்ப்புடன் சுமந்த
அத்தனை நினைவும்
தந்தது இம் மண்!

மண்ணின் பெருமை
மனிதருள் உண்டு
ஆம்! அது உண்மை தான்,
என்னில் பெருமை
எந்தன் ஊரே!
என் முளைத்தலும் அதிலே
மண் மூடலும் அதிலே!

ஷனவ் குணசேகரன்

ஆனால்
யார் மீது,
யாருக்காக
எந்த தருணம்
என்பது தான்…
மனிதனை
தவிர
மற்ற உயிர்களிடம்
பாகுபாடு இல்லை.

ஆம்
பகுத்தறிவு
பயன்படுத்தும்
மனிதன் மட்டும் தான்
எதனை
எப்படி
எங்கு
செய்வது என்று
அறியாமல்.
ஒரு சில…
பண்டிகைகள்
கொண்டாடுகிறோம்.

உறவின் வருகையை எண்ணி
உறவுகள்…
ஆம்.
அப்பா அம்மா வை
எதிர்பார்க்கும்
மகள்கள்.

அண்ணன், தம்பிக்காக
சகோதரிகள்.
என
சிறப்புக்கள்
அதிகம் மிக்க
பண்டிகைகள்…
அதில் ஒன்று
தீபவொளி
திருநாள்
தீபாவளி 🎆🎆.

விதை விருச்சமாவதும்,
மழலை மாமனிதனாகுவதும்,
விளையும் நிலங்களை கூட
விட்டு வைக்கவில்லை.
மாற்றம்.

ஆம்
மாற்றங்கள்
அதிகமாக
உள்ள உலகில் தான்
மாரி மாரி
மயமாக போகும்
வார்த்தை
விளையாட்டுகளில்
விளையாட தெரிந்தவர்கள்
வெற்றி மாலை.

தெரியாதவர்கள்
தேடிகிகொண்டிருக்கிறார்கள்
மனித உறவுகளுக்குள்
மாற்றம்.

குயில்பாட்டுக் குரல்
குறுந்தொகை இடை
பழ(ல)மொழி பேசும் இருவிழிகள்
பதிற்றுபத்து விரல்கள்
ஐங்குறுநூறாய் ஆசைகள்
பிரபந்தமேனி கொண்டவளே!

உன்னுள் நான் கண்டவையெல்லாம்
புறநானூறாய் இருக்க
காணாதவையெல்லாம்
அகநானூறாய் தோன்றுதடி,

அகம்காண நினைத்தே
குறிஞ்சிப் பாட்டும் சொல்லும்
நம் காதல் கதையை,

இன்னா நாற்பதாய் நானிருந்தேன்
இனியவளே இனியவை நாற்பதாய்
நீ கிடைத்தாய்

மூதுரை விளக்கமாய் நான் இருக்க
நெடுநல்வாடையாய் நீ இருக்க
அன்பே உயிரும் மெய்யும் கலந்த
ஆத்திச்சூடியாய் நாம் இருக்க

பிள்ளைத் தமிழ் வேண்டி இருவரும் இனிதே இணைவோம் ஓர் மணநூலாய்,

அன்பே பெருந்திணையென
அன்பை வளர்த்து நாளும்
ஆசார வித்தாய் நாம் திகழ
ஔவையின் நல்வழியில்
நடப்போம் வா…

ஆதி காலம் கொண்டே
கடவுள் செய்த வதமும்.
மனிதன் செய்த பிழையும்…
என்று
மாரி மாரி
உணர்த்திக்கொண்டே இருக்கின்றன.

யாருமே
யாருக்காகவும்
கண்ணீர் சிந்துவதை
விரும்புவது இல்லை.

அதிகமா
கொடுமைகள்
செய்த
நரகசுரன்
நான்.
இறந்த
இந்த நாள்
எல்லா
இன்புற்றிருக்க
வேண்டியே
கொண்டாட பெறும்
தீபவொளி
திருநாள்
தீபாவளி.

ஆம்
முன்பால்லாம்
தப்பு செய்தால்…
சாமி தாண்டிக்கும்.
என்றிருந்தது
இப்போது
காலம்
மாற மாற…
சற்று மாறி
தவறுகள் அதிகமாகிற்று.

காரணம்
பரிகாரங்கள்.
யார்
என்ன
தவறு
செய்தாலும்…
யாருக்கும்
அச்சப்படுவதில்லை.

ஆறறிவுள்ள மனிதன்
மட்டும் தான்
இப்படி.
மற்ற
உயிரினங்கள்
எதுவும்
இப்படி
நினைத்து கூட
பார்ப்பதில்லை.

ஒரு சிங்கம்
அதன்
இனத்தினை
அழித்ததாக
எந்த
வரலாறும்
இல்லை.

மற்ற உயிரிடம் இருந்து.
மனிதன்
வேறுபட்டு
நிற்கும்
காரணம்
ஒன்று.
பகுத்தறிவு.
பயன்படுத்தி
மனிதனாக
வாழ்வாங்கு
வாழ்ந்து விட்டு
செல்லலாமே…
என்ற
எதிர்ப்புர்ப்புகளுடன்
எதிர்காலம்.