பத்திரமாக இருப்பதில்
இல்லை ஆனந்தம்…
பாதித்து பின் மீள்வதில்
உள்ளது ஆனந்தம்…!

கேட்டவுடன் கிடைப்பதில்
இல்லை ஆனந்தம்…
கேட்டது மறந்து போன பின்
கிடைப்பதில்
இருக்கிறது ஆனந்தம்…!

தொடர்ந்த வெற்றியில்
இல்லை ஆனந்தம்…
தோல்விக்கு பின் கிடைக்கும்
வெற்றியில் தான் ஆனந்தம்…!

தொடர்ந்த மழையில்
இல்லை ஆனந்தம்…
வறட்சிக்கு பின் கிடைக்கும்
மழையில் தான் ஆனந்தம்…!

நிறைகளை பார்ப்பதில்
இல்லை ஆனந்தம்…
குறைகளை பாராமல்
செல்வதே ஆனந்தம்…!

தென்றல் காற்றாய் என்னை
தேடி வருவாய் என
முற்றத்தில் காத்திருக்கிறேன்..!

அலைகளின் ஆர்ப்பரிப்பில்
உன் அரவணைப்பை ஆசையுடன்
எதிர்பார்த்து கடல் மணலில்
காத்திருக்கிறேன்…!

தாரகைகளின் மினுமினுப்பில்
உன் காந்த கண்களை காண
தவியாய் தவித்திருக்கிறேன்…!

அதோ…

தொலைதூர வானவில்லாக நீ..
உன்னை தொட்டு விட
முயன்று தோற்றுக்கொண்டிருக்கிறேன்…!

வைகாசி விசாகம் முருகனுக்கு சிறப்பு
வைகாசி விசாகம் தமிழரில் சிரிப்பு
வைகாசி விசாகம் வேண்டும் விடுமுறை
வைகாசி விசாகம்  சிறப்புக்கா விடுமுறை

என்னைச் சுற்றி
ரீங்காரமிட்டுக்கொண்டிருக்கும்
ஜீவ சப்தங்களைத் தாண்டி
மீண்டும் மீண்டும் ஒலிக்கிறது
ஒரு மௌனம் !

சப்தங்கள் மட்டுமே கேட்கப்படுவதாய்
எப்போதும் பாவிக்கும் என்னை
ஏதோ ஒரு புள்ளியில்
குவியச் செய்கிறது
ஊடுருவும் இந்த மௌனம் !

சில
ஏகாந்த வேளைகளில்
ஏதேதோ இழந்துவிட்டதாய்
எண்ணியிருக்கையில்
எங்கிருந்தோ ஓடிவந்து
துணை நிற்கும்
இந்த மௌனம் !

நிச்சயமாய் தெரிகிறது..
இதமாய் இம்சிக்கப்படுகிறேன்
இந்த மௌனத்தினால்
இருந்தும்
புது விசையொன்று
இசையச்செய்கிறது என்னை
அந்த மௌனத்தின்
அலைவரிசைக்கு !

தேடி ஓடிய வார்த்தைகளில்
தொலைக்கப்பட்ட என்னை
மீட்டெடுக்க எத்தனிக்கிறது
மீண்டும் இந்த மௌனம்!

கோடையின் தணலிலும்
ஏனோ, மனம் மகிழ்ச்சியல் ஆழ்ந்தது!
காரணம் யாதெனில் அறிவீரோ?
ஆனித் திங்கள் பிறந்துவிட்டதை எண்ணியே!!!

மலர்களும் நறுமணம் வீசி வரவேற்கின்றன!
மரங்களும் தலையசைத்து அன்புடன் அழைக்கின்றன!
அழகு மயில் ஆட, கானப் பறவைகள் கவிப்பாட
மண்ணில் ஒரு கலைவிருந்தே நிகழ்கின்றன!

சாரல் மழையே! தென்றல் காற்றே!
எங்கள் மனம் குளிர வாராய்!!!
வெப்பத்தின் செந்தணலை மாற்றி
இதமான இனிய பொழுதை தாராய்!!!